1

2

3

4

5

 

Duży wybór spółek

Decydując się na podjecie działalności gospodarczej należy dobrze zastanowić się nad wyborem jej formy. Szczególnie, gdy w biznes chce się zaangażować kilka osób. Polskie prawo zezwala na tworzenia wielu rodzajów spółek. Różnią się one miedzy innymi wielkością wymaganego kapitału i zasadami prowadzenia ich. Zgodnie z definicją, spółka to umowny związek osób – wspólników i ich wkładów kapitałowych, założony w celu prowadzenia działalności gospodarczej w formie przedsiębiorstwa. Wspólnicy zawierają umowę i wnoszą do spółki wkład kapitałowy, który może mieć formę pieniężną lub rzeczową. Do wyboru przyszli wspólnicy mają takie formy jak: spółki prawa cywilnego i spółki prawa handlowego, regulowane przepisami kodeksu spółek handlowych. Wśród funkcjonujących na polskim rynku spółek wyróżnić można spółki osobowe, które jako przedsiębiorstwa nie posiadają osobowości prawnej, a opierają działalność na osobistej pracy wspólników w przedsiębiorstwie spółki. Ważną cechą tego typu spółek jest, że wspólnicy za zobowiązania spółki odpowiadają całym swoim majątkiem osobistym. Jest to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo – akcyjna. Znacznie bezpieczniejsze pod względem odpowiedzialności są spółki kapitałowe, które posiadają osobowość prawną, a ich wspólnicy odpowiadają za zobowiązania wobec wierzycieli tylko kapitałem spółki, czyli wkładami wspólników. Są to: spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółka akcyjna.

Biznes indywidualnie czy w spółce

Biznes możemy prowadzić w różnych formach. Nasza działalność gospodarcza może być prowadzona jako firma która ma jednego właściciela lub jako spółka kilku osób. Każda działalność powinna być prowadzona w sposób dozwolony przepisami: ustawy o swobodzie działalności gospodarczej z 2004 roku, kodeksu cywilnego lub kodeksu spółek handlowych z 2000 roku.
Wśród wielu form działalności gospodarczej możemy wymienić między innymi odchodzące już do lamusa przedsiębiorstwa państwowe i spółdzielnie, spółki cywilne działające w oparciu o przepisy kodeksu cywilnego i handlowe oraz jednoosobowe przedsiębiorstwa osób fizycznych. Obie wymienione wyżej formy mają oczywiście swoje plusy i minusy. Inne są zasady rejestracji oraz prowadzenia tych firm. Przede wszystkim jednoosobowe działalności i spółki cywilne rejestruje się w CEIDG, a spółki prawa handlowego: kapitałowe – spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółka akcyjna oraz osobowe – spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo – akcyjna, rejestruje się w Krajowym Rejestrze Sądowym. Oczywiście najłatwiejszą formą jest działalność jednoosobowa lub spółka cywilna, jednak oba te rodzaje działalności odznaczają się największą odpowiedzialnością właściciela i wspólników, którzy odpowiadają za zobowiązania spółki własnym majątkiem.

Zakładanie firmy krok po kroku

Rejestracja firmy po 1 lipca 2011 r. jest znacznie łatwiejsze niż kiedyś. Przed przystąpieniem do rejestracji jednoosobowej firmy warto przygotować: dokumenty potwierdzające tożsamość
dane dotyczące adresu zamieszkania (jeżeli stale działalność ma być wykonywana poza miejscem zamieszkania, trzeba będzie wskazać również te adresy), dane dotyczące biura rachunkowego (jeśli zamierza się korzystać z usług takiego biura), rodzaj działalności określony numerem Polskiej Klasyfikacji Działalności (właściwy dla przedmiotu zamierzonej działalności), na temat którego więcej informacji znajdziemy na stronie GUS. Należy także mieć gotową nazwę przyszłej firmy i
numer konta bankowego. Kolejnym krokiem jest przygotowanie wniosku o wpis do CEDIG. W tym celu należy zarejestrować się na platformie ePUAP w celu uzyskania tzw. profilu zaufanego, pozwalającego na elektroniczny kontakt z urzędami. Alternatywnie można uzyskać podpis elektroniczny (płatny), przydatny także w innych sprawach związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Należy wejść na stronę internetową CEIDG i wypełnić wniosek o wpis do ewidencji. Jeśli nie wiemy czy sobie poradzimy z elektronicznym formularzem, można przygotować wniosek papierowy do złożenia w gminie. Wniosek o wpis jest dziś jednocześnie
wnioskiem o wpis do Krajowego Rejestru Urzędowego Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON), zgłoszeniem identyfikacyjnym do urzędu skarbowego, oświadczeniem o wyborze formy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz zgłoszeniem płatnika składek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Biznes a składki do ZUS

Prowadzenie działalności gospodarczej wymaga rejestracji, a potem opłacania składek do ZUS i regulowania podatków. Obecnie zgłoszenia do ZUS przedsiębiorca może dokonać równocześnie ze składaniem wniosku CEIDG, czyli wpisując swoją nową firmę do ewidencji. Ale sprawdza się to tylko w przypadku osoby fizycznej. Na podstawie otrzymanych informacji, ZUS sporządza dokumenty potrzebne do ubezpieczenia. Jednak to nie koniec. Przedsiębiorca ma siedem dni od rozpoczęcia działalności na złożenie w zakładzie formularzy ubezpieczeniowych ZUS ZUA lub ZUS ZZA. Przedsiębiorca powinien zgłosić w ten sposób siebie i osoby, które zatrudnia. Formularze można przekazać drogą elektroniczną z podpisem elektronicznym, osobiście lub listem poleconym. Co miesiąc należy opłacać składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, wypełniać formularze rozliczeniowe i przelewy.. Kiedyś każdy druk trzeba było wypełniać ręcznie, z wielką starannością, drukowanymi wyraźnymi literami. Dziś wyręcza nas w tym darmowy, wydawany przez ZUS program Płatnik, dzięki któremu można bezbłędnie wypełnić formularze, wyliczyć składki i wysłać wypełnione, zweryfikowane tylko hasła, które należy zmieniać bardzo często, a przynajmniej raz na miesiąc. Program można pobrać bezpośrednio ze strony internetowej ZUS. Aby móc je wysyłać bezpośrednio z programu, musimy mieć jednak bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu.

Podatek od towarów i usług nie dla każdego

Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług nie zawsze jest obowiązkowe. Niektórzy przedsiębiorcy są z niego zwolnieni. Jeśli jednak nasz biznes przynosi spore zyski, wtedy tego podatku nie da się uniknąć. Zasady opodatkowania VAT-em są jasno określone. Zgodnie z nimi, osoby rozpoczynające działalność gospodarczą w trakcie roku podatkowego są zwolnione od podatku VAT, jeżeli przewidywana przez nich wartość sprzedaży nie przekroczy pewnej określonej kwoty w ciągu roku. Dlatego co roku należy sprawdzać, czy w roku poprzednim i bieżącym nie została przekroczona aktualna kwota limitu. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Czasem jednak w biznesie opłaca się opłacać podatek VAT. Nawet kiedy nie przekracza się obowiązkowej kwoty sprzedaży. Wtedy takiego przedsiębiorcę nazywa się małym podatnikiem. Mały podatnik – czyli podatnik spełniający warunek co do niewielkiego stosunkowo obrotu rocznego, ma dodatkowe uprawnienia. Może skorzystać z kasowej metody rozliczenia VAT. Polega ona w zasadzie na odprowadzaniu VAT po uzyskaniu zapłaty od kontrahenta, oraz na odliczaniu VAT od zakupów po dokonaniu faktycznej za nie zapłaty.

Formy opodatkowania w biznesie

Kiedy planujemy podjęcie działalności gospodarczej, warto przemyśleć, czy biznes będzie nam się opłacał. Warto podliczyć potencjalne zyski oraz zakładane koszty. A wśród nich są składki ZUS oraz podatki. A w kwestii podatków, mamy pewien wybór, którego musimy dokonać zanim jeszcze zarejestrujemy naszą firmę. Do wyboru mamy opodatkowanie na zasadach ogólnych, które polegają na opłacaniu podatku dochodowego według skali podatkowej, czyli stawce 18 lub 32 procent od dochodu, rozumianego jako przychody pomniejszone o koszty uzyskania przychodów. Jeśli podatnik nie dokona wyboru formy opodatkowania, wtedy rozumie się, że jego dochody będą opodatkowane właśnie na zasadach ogólnych. Można także opłacać podatek liniowy, czyli według stawki jednolitej. Jest to podatek od faktycznie uzyskanego dochodu. A żeby go ustalić, od przychodu z działalności gospodarczej odejmuje się koszty jego uzyskania. Ponadto, przychody i koszty wykazuje się w ewidencji, zwanej podatkową księgą przychodów i rozchodów lub księgami rachunkowymi, prowadzonymi zgodnie z przepisami o rachunkowości. Podatek według 19% stawki oblicza się niezależnie od wielkości osiągniętego dochodu. A zaliczkę wpłaca się już za pierwszy miesiąc. Innym rodzajem opodatkowania jest ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
W tym przypadku podatek oblicza się od przychodu, ale nie można pomniejszyć go o żadne koszty jego uzyskania. Istnieje jeszcze opodatkowanie na podstawie karty podatkowej.

Od dochodu w biznesie trzeba płacić podatki

Z prowadzeniem biznesu wiążą się różne koszty. Między innymi konieczne jest opłacanie składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne oraz podatków. Formę opodatkowania należy wybrać już na etapie składania wniosku o wpis firmy do CEIDG. Należy bardzo dobrze się zastanowić nad wyborem formy opodatkowania, bo możliwość zmiany będzie dopiero w przyszłym roku. Dlatego jeśli wybierzemy źle, to będziemy musieli się z tym długo męczyć. Prowadzący biznes, czy to w formie indywidualnej działalności gospodarczej czy też spółki cywilnej, podlegają opodatkowaniu dochodów pochodzących z tej działalności na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych albo na podstawie ustawy z dnia 20 listopada 1998 roku o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Wybierając formę opodatkowania przede wszystkim należy wziąć pod uwagę rodzaj działalności, zakres działań, wysokość spodziewanych przychodów i kosztów ich uzyskania oraz koszty związane z prowadzeniem księgowości. Warto także wziąć pod uwagę, czy zamierzamy korzystać z ulg podatkowych oraz czy będziemy rozliczać się ze współmałżonkiem lub na przykład na zasadach przewidzianych dla osób samotnie wychowujących dzieci. Zmienić wybór możemy dopiero z początkiem kolejnego roku podatkowego.

Wpis firmy nie tylko przez Internet

Przyszli przedsiębiorcy, którzy planują otworzyć swój biznes, muszą go zarejestrować w ewidencji CEIDG. Niektórych przeraża jednak konieczność wypełniania i wysyłania wniosku przez Internet. Szczególnie w przypadku starszych osób, dla których problemem jest posługiwanie się komputerem, wpis przez Internet to bariera nie do przeskoczenia. Jednak przy okazji tworzenia nowych przepisów pomyślano i o takich biznesmenach. Dlatego istnieje możliwość złożenia wniosku o wpis do CEIDG w urzędzie gminy. W tym celu wypełnia się wniosek papierowy, na odpowiednim formularzu, pobranym ze stron www.firma.gov.pl lub www.ceidg.gov.pl. A jeśli poprosimy w urzędzie, to na pewno dostaniemy formularz już wydrukowany. Wystarczy go wypełnić, własnoręcznie podpisać i zostawić pracownikowi urzędu gminy, który potwierdza pokwitowaniem przyjęcie wniosku,  przekształca go w formę dokumentu elektronicznego i przesyła do CEIDG nie później niż następnego dnia od jego otrzymania. Należy pamiętać o tym, żeby do urzędu zabrać ze sobą dowód osobisty lub inny potwierdzający naszą tożsamość. Wpis zostaje dokonany z chwilą zamieszczenia danych w CEIDG., czyli już następnego dnia po zaniesieniu go do urzędu. Oczywiście prowadzenie działalności rozpoczyna się z datą,  którą wpisaliśmy w odpowiednim miejscu we wniosku. Wypełniony wniosek o wpis można także wysłać do urzędu listem poleconym.

Biznes pod swoim nazwiskiem w CEIDG

Osoby fizyczne, czyli zwykli polscy obywatele, którzy chcą otworzyć swój biznes i mają na niego dobry pomysł, muszą swoje nowe przedsiębiorstwo wpisać do CEIDG – Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Podobnie jak i wspólnicy spółki cywilnej. Rejestr ten to pewna nowość w polskim prawie gospodarczym. Kiedyś wpisu dokonywało się w urzędzie gminy, ponadto trzeba było za rejestrację i za każdą zmianę we wpisie zapłacić. Dziś to już historia i od ponad roku, samodzielnie, składając wniosek przez Internet można zarejestrować firmę, zamknąć, zawiesić lub wznowić działalność lub dokonać zmian we wpisie. We wniosku wpisuje się nazwę przedsiębiorstwa, datę urodzenia, PESEL, REGON i NIP oraz miejsce zamieszkania, adresy, a także przedmioty wykonywanej działalności według oznaczeń z PKD – Polskiej Kwalifikacji Działalności. Nie każda działalność musi być wpisana do ewidencji. Nie podlega wpisowi między innymi działalność w rolnictwie typu uprawa roli czy chów zwierząt, ogrodnictwo lub warzywnictwo, agroturystyka czy produkcja wina. Tacy przedsiębiorcy są zwolnieni z wpisu, nie muszą opłacać składek ZUS bo są taniej ubezpieczeni w KRUS, nie są także zobowiązani do opłacania podatku. Przedsiębiorcy którzy chcą być tzw. vatowcami, powinni dokonać zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług.

Otwieramy własny biznes

Co roku kilka tysięcy Polaków postanawia otworzyć firmę i pracować na własny rachunek. Jednak nie wystarczy tylko pomysł. Aby rozpocząć działalność gospodarczą, trzeba mieć o tym jakieś pojęcie. Otóż działalność gospodarcza to przede wszystkim działalność wytwórcza, budowlana, handlowa i usługowa. Jeśli więc chcemy się zajmować czymś takim, to musimy zarejestrować swoją nową firmę. W Polsce każdy kto ma zdolność prawną, może otworzyć swój biznes, ale musi go zarejestrować i prowadzić w granicach obowiązującego prawa. Można prowadzić przedsiębiorstwo samodzielnie lub  wspólnie z kimś jeszcze. Albo w formie spółki cywilnej, albo handlowej. Osoba fizyczna rejestruje swój biznes w CEIDG, czyli centralnym rejestrze przedsiębiorców, za pośrednictwem Internetu, wypełniając odpowiedni formularz. Jeśli natomiast planujemy otworzyć działalność w formie spółki handlowej: jawnej, partnerskiej, komandytowej, komandytowo-akcyjnej, akcyjnej i spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, rejestruje się ją w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonym przez sądy gospodarcze. Zanim jednak zarejestrujemy nową spółkę, należy sporządzić umowę lub statut spółki w formie aktu notarialnego, którą dołącza się do wniosku o rejestrację w KRS. Nie dotyczy to tylko spółek jawnej i partnerskiej.

asdasdadsasd